97 



waai is en vervolgden wij na de reis te voet; om 8 Uur hadden 

 wij reeds eene hoogte van 554 voelen bereikt. Het smalle 

 bergpad was hier en daar met de overhangende koesoe-koesoe 

 zoodanig bedekt, dat het niet meer zichtbaar was, zoodat wij 

 niet eens konden zien waar onze voeten zouden terecht komen. 

 Dit hellende terrein was, met uitzondering van enkele boomen 

 van Vitex Cofassus-Govasa en bamboestruiken, geheel met koesoe- 

 koesoe bedekt. Hier op 554 voeten vonden wij echter op een 

 meer effen terrein een geheel bosch van Quercus «eiken" 

 wier habitus en vruchten alle overeenkomst hadden met Quer- 

 cus Junghuhnü, die in het Bandongsche in de kinatuinen en 

 elders veelvuldig voorkomt; verder leidde ons pad steeds klim- 

 mende door koesoe-koesoe-ve\<\en totdat wij op 670 voeten we- 

 der eikenbosschen , zelfs van aanmerkelijke hoogte en met vele 

 stammen en uitspruitsels aan den voet, aantroffen. Hier schoot 

 A. Loeas de eerste sneeuwwitte mannelijke Koesoe — Phalangisla 

 Orienfalis — , ook werd nog eeue lichtgrijze soort, met eene 

 zwarte streep over den rug geschoten, die volgens de kleur 

 het wijfje van de witte zijn moest, doch wat ook een man- 

 nelijk exemplaar en dus eene nieuwe soort zijn moet. Ook 

 eenige voor ons nieuwe vogelsoorten werden verkregen. 



Al verder klimmende over deze boomlooze velden, bereikten 

 wij eindelijk op 860 voeten hoogte een meer boschrijk Ier- 

 rein; wij waren nu niet heel ver meer van het hoogste punt 

 van dezen bergrug verwijderd, doch het werd zoo steil dat ik 

 er van afzag dit te beklimmen; wij rustten hier dus wat uil 

 en ik gebruikte mijn ontbijt, terwijl mijne lieden naar bo- 

 ven stegen. De hoogte van den bergrug schatte ik toen op 

 zb 1000 voelen; van daar uit was de zee aan de andere zijde 

 op de westkant te zien en loopt het pad dat wij gevolgd had- 

 den lot aan dat westelijke strand, waar ook eenige menschen 

 w T onen. 



De Salaliakan had, evenmin als de meeste der Sengadjies , 

 ooit het gebergte beklommen , maar zij hielden zich bij deze ge- 

 legenheid toch zeer goed en om 11 uur waren wij weder in 



