118 



ten voor herbarium , waaronder eene Tabemaemontana pentas- 

 ticta met aan trossen hangende fraaie oranje-vruchten. 



Langzamerhand kwamen kolossale koraalrotsen langs de oe- 

 vers voor, die eindelijk geheel in steile wanden van kalkge- 

 bergte overgingen , waaruit was op te maken dat de rivier zich 

 hier eene bedding door dit gebergte heeft gebroken tot op den 

 primitieven zeebodem of de onderliggende rotsen, waarvan op 

 enkele plaatsen ook als verweringsproduct , geele klei en wil- 

 achtig zand voorkomt, en welke producten ook buiten, bij en 

 naast de uitvloeiing der rivier, de kust over een ruim veld ver- 

 zand hebben. Kolossale boomstammen, door de rivier afgevoerd, 

 liggen op deze banken en steken boven het zeewater uit. De 

 rivier zelve was echter geheel vrij van dergelijke hindernissen 

 en had aanvankelijk diepte genoeg voor kleine stoomschepen , 

 doch de daarvóór liggende bank belette het binnenkomen. De 

 gezaghebber Burmeister maakte er een schetskaartje van. 



De rivier begon eindelijk ondieper en smaller te worden, 

 waardoor de stroom zeer versneld en door groote kalkrotsen 

 in haren loop belemmerd werd. Onze 5 roeiers waren nu niet 

 meer in staat daar tegenop te roeien , zoodat dit laatste gedeelte 

 dan ook door het uitbrengen eener lijn al trekkende langs de 

 steile rotsen moest afgelegd worden. 



Eindelijk verklaarde de Radja dat de prauwvaart hier ein- 

 digde. Wij landden toen om 1 / 2 12 uur op den zandigen oe- 

 ver, die even mul was als het zeestrand en ook uit dezelfde 

 bestanddeelen bestond. Hier gebruikten wij ons middagmaal 

 en namen om 1 uur des namiddags de terugreis aan, die vrij 

 wat gemakkelijker ging dan het opvaren, doch daar ik veel te 

 oogsten had, moesten wij dikwijls stil houden en drijvende 

 blijven om de verzamelaars op de prauw van den Radja in te 

 wachten. Hel was dan ook reeds 5 uur des namiddags toen 

 wij bij de negrie Kassiem terugkwamen. 



Op deze geheele route hebben wij geene enkele woning noch 

 eenig menschelijk wezen ontmoet, wel echler eenige verwaar- 

 loosde tuintjes langs den oever, daar waar tusschen de rotsen 



