130 



gage scheepten wij ons in en arriveerden, na V2 uur roeiens, 

 te Roema-liga. Van daar vervolgden wij de reis over land naar 

 Hiloe-lama, aan gene zijde van Hifoe, waar wij reeds om 10 

 uur des voormiddags aankwamen en waar ik mijn medegebracht 

 middagmaal nuttigde. Daar de kontroleur echter niet kwam 

 opdagen, vervolgde ik de reis over zee, in zijne gereedliggende 

 orembaai, waarmede ik in IV2 uur, omstreeks 5 uur des na- 

 middags te Hila aankwam. De kontroleur was echter zoo vrien- 

 delijk geweest om mij logies aan te bieden en vond ik daartoe 

 bij mijne komst alles gereed; later volgde hij zelf ook. 



De weg van Roema-lirja naar Hiloe-lama loopt dwars over 

 het eiland en klimt en daalt onregelmatig door wildernissen 

 en zoogenaamde plantages tot ± 600 voelen, waarna het land 

 eenigzins vlakker wordt en ook aanplantingen der inlanders 

 voorkomen en eindelijk weder steil afdaalt tot aan zee. Ko- 

 raalkalk komt overal aan den dag en wisselt af met de ver- 

 warde rotsen van gele en roode kleigrond. Er komen hier en 

 daar nog al sterke hellingen op den weg voor, echter niet zoo 

 erg als tusschen Ambon, Hoetoe-moeri , Erna, enz., op Leiümor. 



De weg onder het gebied van de hoofdplaats Ambon is nog 

 slechts een voetpad, aan beide zijden dicht gegroeid met wilde 

 struiken en ananasplanlen , zoodat de dragers van kadaira's niet 

 meer daar naast konden loopen om te helpen optrekken en af- 

 dalen: zoodra men echter op het gebied van Hila komt, wordt 

 de weg beter en breeder, hoewel in den laatsten lijd ook al 

 niet best onderhouden. 



Op het gebied van Ambon passeerden wij zoogenaamde ca- 

 cao-, nootenmuskaat-, kruidnagel- en koffij-tuinen, die niet 

 meer naar tuinen maar naar bepaalde wildernissen geleken; 

 hel wilde geboomte of de natuurlijke vegetatie staat daarin 

 nog in vollen kracht en de bodem is bedekt met onkruid , hees- 

 ters en struiken, znodal men den eigenlijken aanplant weinig 

 of niet Ie zien krijgl , daar die uitgestorven of in de wildernis 

 verscholen is. Dit zijn uu ri'Og wel tuinen van Europeanen, 

 die zich beklagen dal de kult uren achteruil gaan en niet slagen 



