185 



waaraan de Karons of Kébars zich vergasten. Hel hoofd wordt 

 beschouwd een waar «morceau de roi" te zijn. 



Den schedel klooft men. De hersenen laai men in den sche- 

 del op een vuur gaar worden om die daarna te nuttigen, liefst 

 met sagopap zoo men zich die heeft kunnen verschaften. De 

 maaltijden, waarbij menschenvleesch genuttigd wordt, zijn zeer 

 feestelijk eu geven den menschenelers aanleiding om groote hoe- 

 veelheden palm wijn (gegist sap van den Arenga saccharifera 

 Ie drinken. 



-Hebben de Karons ook dikwijls met de Kébars strijd te voe- 

 ren, toch laten zij daarom de Ambarbaken niet geheel mei rust. 

 Van lijd lol lijd vallen zij ook deze aan om slaven tè rooven 

 en zich het noqdige vleesch voor hunne feestmalen te verschaf-, 

 l'en. Van daar de groote vrees die de vreedzame Ambarbaken 

 voor de Karons voedden. Is er sprake van een inval van Ka- 

 rons in het land der Ambarbaken dan vluchten deze naar de 

 kust, have en goed in de macht hunner vijanden achterlatende. 

 De Karons hebben een opperhoofd, dal hij hen in hel gebergte 

 verblijf houdt, maai' erkennen bovendien het oppergezag van een 

 oude Maforees die aan de kust iu hel dorp der Maforeezen, 

 Wapai genaamd, woont. Die Maforees slaat bij de Karons zeer 

 in aanzien, ontvangt, schatting van hen en is een zeer geslepen 

 persoon. De schatting bestaai in gedroogde paradijsvogelhuiden 

 en slaven en wordt eens per jaar voldaan. De oude Maforees 

 gebruikt de sterke volwassen slaven om voor hem land Ie be- 

 bouwen en verruilt gewoonlijk de overigen, even aks de paradijs- 

 huiden , legen blauw linnen, slaafijzer. kapmessen enz. 



De Karons zwerven bijna voortdurend in hel gebergte rond, 

 in de bosschen voedsel zoekende. Zij voeden zich voorna- 



lijk met boombladen. Meestal beginnen vrouwen reeds vroeg 



in den ochtend met het inzamelen daarvan en keeren na een 

 arbeid van verscheidene uren met zware vrachten bladeren lol 

 hunne mannen en kinderen weer. De bladeren worden mei 

 geweld iu groene hamboeslelen geperst die, na gevuld Ie zijn, 

 ui ren niet sterk vlammend vuur geplaatsl e ïophoudelijk 



