m 



ringen worden «bobisio memoekoeër" genaamd. Sommige Ka- 

 rons dragen breede ringen, uit schelpen vervaardigd, evenals 

 die, welke door de Arfakkers gebruikt worden, voor hel voor- 

 hoofd gebonden, en steken dan bladeren door die ringen heen. 

 Andere mannen dragen op het voorhoofd slagtanden van 

 wilde zwijnen, zoodanig, dat de punten der tanden op de 

 hoogte van de ooghoeken tegen den neus aankomen. 



De Karons tellen op de vingers, en doen telkens de hand 

 dicht, wanneer zij vijf bedoelen ; tonnen zij twee vuisten, en bren- 

 gen zij die bij elkander, dan geeft die wijze van doen bet ge 

 tal tien aan. 



Wannneer de Karons willen welen met hun boevelen zij 

 zijn, geven zij ieder der aanwezigen een klein stukje bout, en 

 tellen die op. Wanneer men den Karons een zeker getal op- 

 geeft , begrijpen zij eerst de hoegrootheid er van . als zij 

 van een tot aan bet getal op de vingers hebben geleld. 

 Toen de heer Laglaizf. zich naar hel land der Karons begaf, 

 deelde hij den chef dier volksstam mede. hoe lang hij bij de Ka- 

 rons wensehte te blijven. De chef nam daarop eenen dunnen, 

 buigzarnen boontwortel, en maakte daarin evenveel knoopen, als 

 het aantal dagen, dal de heer L\glaize hein opgegeven had. 

 lederen dag nam hij verder een stukje met een knoop van den 

 wortel af. tot dat er nog twee knoopjes overbleven. Toen 

 beduidde hij den heer Laglaizf. . dal het tijd was , de terugreis 

 naar de kust aan te nemen. 

 In de taal der Karons is. 



Een .'. dik: 



Twee wek: 



Drie grib ; 



Vier alk- ; 



Vijf wek: 



Zes matte : 



Zeven fitte ; 



Acht ni'go; 



Negen nusie; 



