— 304 — 
van den oorspronkelijken vorm opgehoopt, zoodat ten slotte 
door die langzame geregelde variatie organismen ontstaan, 
die duidelijk van het oorspronkelijke type afwijken en dus 
tot een nieuwe soort behooren. 
Bij nog verdere opeenstapeling van verschillen zullen ten 
laatste afzonderlijke geslachten, families, orden enz. gevormd 
worden. 
Darwin was er volstrekt niet onkundig van, dat bij de 
afstammelingen van een individu, behalve geringe afwijkingen, 
plotseling ook groote verschillen kunnen voorkomen. 
In land- en tuinbouw waren vele dergelijke gevallen 
bekend en Darwin gaf de mogelijkheid aan, dat dergelijke 
„schoksgewijze veranderingen” of „sprongvariaties” — in de 
natuur plaats vindende — nieuwe soorten zouden vormen. Hij 
heeft echter aan dit punt zeer weinig aandacht geschonken. 
In land- en tuinbouw verkrijgt men op twee wijzen nieuwe 
varieteiten en rassen. 
De eerste methode werkt langzaam òf doormiddel van 
kruising, waardoor individuën kunnen ontstaan met goede 
eigenschappen, die door de nakomelingen worden overgeërfd, 
òf wel door middel van nauwgezette en aanhoudende keuze 
in één bepaalde richting ter verkrijging van de opvolgende 
generaties. 
Terwijl bij de kruising de nieuw verworven eigenschappen 
meer of minder standvastig kunnen zijn, is dit bij selectie 
van de voortplantingsindividuën niet het geval, zoodat zulk 
een „veredeld” ras nooit onafhankelijk wordt van dat in- 
grijpen bij de vermenigvuldiging. 
Het ras is niet „zaadvast.” 
Bij het zoeken naar eene verklaring van de verwantschap 
der soorten heeft men nu te veel gelet op de mogelijkheid 
om door selectie veredelde rassen te krijgen, terwijl het 
niet onafhankelijk worden van kunstmatige selectie te veel 
op den achtergrond werd gehouden. 
De tweede methode, waardoor nieuwe rassen in den land- 
en tuinbouw verkregen worden, is die door middel van het 
a St a 4 
