lln 
Kirenmorr heeft ontdekt, juist die, welke zelve door het 
gloeiend gas worden uitgezonden. De helderheid der spleet- 
beelden gevormd door stralen, die het gas zelf uitzendt, is 
veel geringer dan die der beelden, welke door ieder der 
niet geabsorbeerde stralen worden gevormd; het continu 
spectrum door deze laatste teweeg gebracht wordt dus 
onderbroken door zeer flauw lichtende lijnen, die wegens het 
contrast donker tegen het continu spectrum afsteken: zoo- 
genaamde absorptie-lijnen. Is de dichtheid van het gas 
groot in de absorbeerende laag, dan worden die donkere 
lijnen verbreed en treden absorptie-banden op, die ook worden 
waargenomen, wanneer men het wit licht door gekleurde vaste 
of vloeibare middenstoffen heeft laten gaan. Dergelijke 
spectra noemt men absorptie-spectra; hiertoe behoort het 
zonnespeectrum, waarin vele duizende donkere lijnen voor- 
komen, die allen overeenkomen met stralen van bepaalde 
golflengte; de het meest is het oog vallende zijn door 
FRAUNHOFER, die ze ontdekte, door letters aangewezen. Zij 
toonen de aanwezigheid van bepaalde stoffen in de atmospheer 
der zon; zoo komen b.v. twee donkere lijnen, D, en Do, 
volkomen overeen met de twee gele lijnen, die in het emissie- 
spectrum van gloeienden natriumdamp vormen, waaruit blijkt 
dat deze stof in de atmospheer der zon aanwezig moet zijn. 
Met een enkel prisma zijn de bijzonderheden in het spectrum 
niet waar te nemen, omdat de dispersie door te gering is: 
ook beziet men de spleet niet direct door het prisma, maar 
bezigt spectroscopen, bestaande uit een samenstel van lenzen 
en prisma's, waardoor het spectrum veel duidelijker kan 
worden waargenomen; voor het verklaren der beginselen is de 
eenvoudige methode echter geheel voldoende. 
Wanneer men in plaats van door een spleet de lichtstralen 
laat vallen door een fijne opening, dan gaat de band over 
in een gekleurde lichtende lijn, loodrecht staande op de 
brekende ribbe van het prisma. Beschouwt men die lijn 
door een tweede glazen prisma, zoodanig voor het oog 
gehouden, dat de brekende ribbe evenwijdig met de lijn loopt 
