249 
nn Deze gegevens zijn meer dan voldoende om de plaats 
aan te wijzen die de onderzochte delfstof behoort in 
te nemen. Daartoe heeft men de uitkomst ten honderd 
slechts te vergelijken, met de zamenstelling van bruin- 
kolen en twee soorten van koolschiefer van Oranje-Nas- 
sau, vroeger door mij onderzocht: 
Sumatra's Chef gen.dienst. Chef gen. dienst. 
westkust 1854 1856. 
I II II Iv 
Soort gewigt. 11,3 1,98 450 2,378 
Water. 20—25 71,07 5,71 4,91 
Bitumenen kool. 77,5—69 31,931 28,253 9,024 
Asch. 2,56 60,999 65,44 36,066 
IL. De bruinkool van de Meeuwenbaai. 
IL. De delfstof van Sumatra's westkust. 
III en IV. Twee soorten koolschiefer van Oranje-Nassau. 
„ Hieruit blijkt ten volle dat de onderzochte delfstof 
volstrekt niet tot de bruinkool kan gebragt worden, 
maar een ware koolschiefer is, die om zijn groot ge- 
halte aan onbewerktuigde stof ter aanwending als brand- 
materiaal ten eenemale ongeschikt is.” ” 
Batavia, Maart 1856. 
J. J. ALTHEER. 
„Op last van den adsistent-resident van Padang, den 
heer Andrée Wiltens, werd aan den kontroleur der 1° 
klasse belast met het civiel bestuur in de zuidelijke af- 
deeling W. Ivatz, een plaatselijk onderzoek naar ge- 
noemde delfstof in het werk gesteld, waarvan het resul- 
taat hoofdzakelijk hierop nederkwam. 
„Dat bij den bergstroom Ajer Sapoedajo waar op 
den oever eenige brokken zwarte naar steenkolen ge- 
16 
