922 
wel in gissingen mij kunnen verdiepen aangaande de 
bestanddeelen van deze gassoort, maar met zekerheid 
kan ik er niets van zeggen, omdat mij de chemische toe- 
stellen en reagentiën daartoe ontbreken. Om het gat 
heen wordt men, soms meer soms minder, een sterke 
reuk van zwaveligzuur gewaar. De grond bestaat in 
de omstreken uit eene zandachtige zware klei. In den 
regentijd is het gat gevuld met water, waardoor het gas 
heenborrelt en aan de oppervlakte met eene over dag 
onzigtbare vlam brandt, die men slechts gewaar kan 
worden door de httte, en door er een stuk hout in te 
houden, dat alsdan terstond in brand geraakt. Zoodra 
het water in het gat begint te verminderen en de bene- 
denste grond nog modder is, dan worden er wel eens 
stukken modder naar boven geworpen. Misschien heeft 
dit aanleiding gegeven te zeggen, dat er modderwellen 
bestonden. 
„Vijftig passen bewesten heeft men eene andere wel 
van ontbrandbaar gas, dat echter aangestoken moet wor- 
den. Men vindt in de omstreken van dit gat ijzererts. 
Men wordt bij deze wel gewaar eene sterke lucht van 
„wavelwaterstofgas en van aardolie. Om beide beschre- 
ven wellen heen, groeijen verschillende gewassen, en 
djati-boomen verspreiden hunne takken met loof onge- 
hinderd er over heen. 
„Hier en daar duiden doode takken aan, dat de vlam 
soms, maar zeldzaam, wel wat groot is geweest en ze 
verzengd heeft. De grond is van Bodjonegoro af zacht 
opwaarts hellend tot aan de kajangan-api toe en blijft 
zoo hellend, tot dat men in het gebergte komt. 
„Het gat ligt in gelijken bodem en niet, zoo als door- 
gaans, op een heuvelachtig terrein. Dit is alles, wat ik 
