387 
naritus Blkr) gevaarlijk voor menschen en dieren zou 
zijn, omdat hij met zijn scherp gebit geheele stukken 
vleesch zou uitbijten. Daarbij is echter niet vermeld 
of de visch vergiftig is, zooals de meeste opblazers 
of gymnodonten. 
De Lepoe (Batrachus grunniens CV) zou gevaarlijk 
zijn wegens zijne doornen en zich moedig verweren als 
men hem grijpt. De Liepoe komt ook te Batavia voor 
onder den naam van Ikan Kodokh. Zijne doornen 
kunnen ligtelijk verwondingen toebrengen, doch ge- 
vaarlijk zijn die niet. De soort leeft zeer lang buiten 
water. 
Het blijkt uit de bijgevoegde inlandsche namen, dat 
de naam van Doekang aan soorten van verschillende 
geslachten, van Cephalocassis, Hemipimelodus en Ke- 
tengus gegeven wordt, en dat de Palembangers Keten- 
gus typus als de eigenlijke Doekang beschouwen. Het 
schijnt, dat zij de verschillende soorten niet juist van 
elkander weten te onderscheiden. 
De Gendang-gendis (Gobius xanthozona Blkr) zou te 
Palembang veel voorkomen en in groote troepen leven. 
Deze fraaije grondel, welke niet grooter dan 40” schijnt 
te worden, is ook van Java bekend, waar rapporteur 
haar te Soerabaja reeds in het jaar 1848 ontdekte. 
De heer Bleeker deelt voorts nog mede, dat van de 
gezondene vischsoorten nieuw zijn voor de kennis van 
het stroomgebied van den Moessi, Scatophagus argus 
CV., Drepane punctata GV. (deze beide soorten ko- 
men voortot in de rivieren Saleh en Kommering), Pla- 
tycephalus insidiator Bl Schn., Amblyopus Hermanni- 
anus CV, Batrachus grunniens CV.,, Ketengus typus 
Blkr, Hemipimelodus macrocephalus Blkr en Muraena 
