394 
evenwel te bekrompen, en zijne werkzame, steeds naar 
kennis dorstende , geest kon zich niet tevreden stellen, 
met het weinige geestgenot, dat de uitoefening van 
zijn vak hem aldaar aanbood. Niemand die bekend is, 
met den treurigen toestand, waarin de beoefenaren der 
pharmaceutische wetenschappen zich, over het alge- 
meen, in het moederland bevinden, zal zich hierover 
verwonderen kunnen. Met den ledigen tijd, die hem 
bij de uitoefening zijner betrekking beschikbaar bleef, 
werd steeds door hem op nuttige wijze gewoekerd, om, 
zooals hij nog altijd bleef hopen, hem later van toe- 
passing te kunnen wezen. Deze hoop, zij werd ver- 
vuld. Foen namelijk door de komst van den hoog- 
leeraar G. J. Mulder te Utrecht, in het jaar 1840, de 
beoefening der natuurkundige wetenschappen en voor- 
namelijk die der scheikunde, aldaar eene veel hoogere 
vlugt nam, dan immer in Nederland het geval was 
geweest, ontwaakte ook bij Fromberg de lust, om zich 
te gaan laven aan de wetenschappelijke bron, welke 
aan deze Akademie, steeds met zooveel liefde en 
gulheid, iederen belangstellenden bezoeker, aangebo- 
den wordt. Ofschoon reeds gehuwd zijnde, had hij 
toch den moed, zijne maatschappelijke betrekking te 
verlaten en zich in het jaar 184Ll te Utrecht te doen 
inschrijven, als student in de wis- en natuurkunde. 
Waren thans zijne wenschen vervuld, zoo bleef hem 
toch nog altijd overig, om in den zoo uitgebreiden 
kring zijner studiën, eene hoofdrigting te kiezen, 
waardoor hij later, zoowel voor het algemeen, als voor 
zich en de zijnen, nuttig werkzaam zoude kunnen we- 
zen. Nu was het vooral in dien tijd, dat een meer 
wetenschappelijke geest, zich mede in de uitoefening 
