896 
tot Agrikultuur-chemist der Indische regering, en kwam 
als zoodanig, in den aanvang van het jaar 1848, alhier 
aan. Hij bevond zich nu op een terrein, dat, in land-_ 
bouw-scheikundigen zin gesproken, nog geheel onbe- 
arbeid was, niet alleen, maar waar zelfs het doel zij- 
ner zending, aan velen als een raadsel voorkwam. Een 
moeijelijk standpunt voorwaar, dat nog bezwarender 
werd, doordien hij, alhoewel geheel voor zijne betrek- 
king berekend, zich in het midden eener maatschap- 
pij bevond, welker eigenaardige toestand en inrigting, 
volstrekt niet gedoogde, dat alles wat in Europa door 
de wetenschap voorgeschreven werd, zoo maar oogen= 
blikkelijk fez witvoer werd gebragt. MVoorsehrijven en 
vitvoeren zijn twee zeer verschillende zaken en geleerd- 
heid alleen is niet altijd de volmaakte leidsvrouw, 
waardoor men spoedig tot resultaten kan komen; nie- 
mand die dit meer en beter ondervonden heeft, dan 
Dr. Fromberg. Hij ving zijne werkzaamheden aan, met 
het verkennen van het terrein, dat hij bearbeiden moest , 
en deed te dien einde, vooral in de jaren 1849, 1850 
en 1851 velerlei reizen over Java, Na den afloop dezer , 
bragt Fromberg den meesten tijd te Buitenzorg door, 
alwaar inmiddels een gebouw was verrezen, dat tot 
Landbouw-scheikundig laboratorium was ingerigt en 
waar hij zich bevlijtigde om, hierin geholpen door de 
inmiddels hem toegevoegde adsistenten, door eene reeks 
van onderzoekingen, steeds nuttig te zijn in den werk- 
kring, hem aangewezen. De voornaamste dezer, welke door 
den druk algemeen bekend geworden zijn, wil ik hier 
aanhalen. 
1. Over den invloed, door vermindering of uitroeijing van hout- 
bosschen, uitgeoefend op het klimaat. 
