ANÁS BERNICLA, 67 
AL. .ANAS BERNICLA. 
- Anas capite collo pectoreque nigris, Vx 
ri i albo: 
inar Bernicla, Syft. nat.L, 199. Faun; Suec. 1 1 E 
Müil.prodr, , 14; Brün,52. 
Stokand, Eg. $3. 
Stokente, Cr. 107. 
Nertlek, Gl. 95. 
Raatne gaar, v. gaul, Dom. TII, 8. Stróm, L 225. 
Leem, 277. Kalm. Am, I, III, Pont. II, 122; 
Bernakel-ganr, Pall. VI, 3t. 
Margier, And. 43. 
Marganf[z, Horr. t91. 
Rotg«en[e, Adel. 369. 416. 
Branta, í. Bernicba, lonft av. t 4t. tàb. 48, 
Helfige, Ol.$48. quoad defcriptionem t 
GROENLAND, Nerdlek. 
e 
DESCRIPTIONICOnüenit dataein Fáür, Suec, Obs - 
feruandum tamen, quod in exemplaribus ineis dbdomeri 
non vere albüni, fed quafi argenteum; fex pallide cine- 
reo et albicante leuiter vndulatum, plürma fingula bafi.ci- 
nerea margine álbicante; tectrices autem inferiores caus 
dae et latera vropygii vere alba, — T'ectrices alarüm dor- 
fo fere concolores. Foemináe vropygium obfcurius; 
matis cándidius, Pulli collàre álbum non habent, et 
funt dorfo nigricantiores, cum áetate magis magisque pal- 
TAM: 
A («ba d HABI 
y^ Figüra áautemi tab. XXXIII. hoc notnine fignata tiec cori 
Venit aui meae, nec defcriptioni anatis Helüing, iiec anas 
tis Hrota (quae forfitan pullus. Berniclae;) ibi datae, fed 
optime anferi fub nomine Helüng alids noto, fiue anati 
erytliropo auctorutti, Sine dubio igitur apud Dom. Olav. 
.  €onfufio locumi habet. duti étiami ftatuit $88. d. anfe- 
2e fem Helting eunderii effe ac Berniclam, fed $. 667. cuni 
Brenta coniungit et d Bernicla deftinguit, 
