PERCA NORVECICA, 167 
Pifcis rarus in mari groenlandico, quem femel tan- 
tum fub nauigando vidi totum coeruleum nitidum ; nec 
rite contemplatusfum, ideoque de fynonymis non omni- 
no certus. | 
i21, PERCA. NORVEGICA.- 
Perca corpore rubro. 
Perca noruegica, Müll. prodr. 390. 
Rüifít, Eg. so. Stróm. 302. Pont. II, 328. 
Bom. VI, $7á. Leem, 327. tab. XCIX. Nor- 
uegis etiam Quger v. Uer. 
Rotbfifcb, Cr. 127. 
Karfe, Ol 359. 996. tab. XXIX. exemplar 
mutilatum *), 
Perca marina, Faun, Suec. 233. Syft. nat. T, 
483. etiam huc pertinere concludo tam 
€ numero radiorum aculeerumque fatis 
quadrante, quam e nomine Noruegico 
Uer primo loco allato; fed perca marina 
Artedi, vt fynonymon citata, eft longe 
alia, de qua cf. Brün, Ichth. 8o. 
&ROENL, Sullupaugak. | 
pESCR. D. 7. D. Li. P.19. V.z. A. «2. C. 16. 
Corpus fquamatum compreffum oblongo -rotunds- 
tum, de capite in anum aequae fere latitudinis, pofte-- 
riore parte anguftata, Color totus ruber, praeferdüm 
dorfi pinnarumque, abdominis vero pallidior. Datur 
L4 interdum 
*) Pifcis islandicus Karfe etiam fub fparo Erythrino Müll, 
prodr. 380. vt fynonymon citatur, Karve e contrario fub 
perca Noruegica l, c, ; apud Ol, autem p, 359. Karfe et 
Karve pifcis vnus idemque: forfitan igitur celeberrimus 
autor indicare voluit, fparura Erythrinum et percam nor- 
uegicam effe nimisaffines; quod tamen diuerf fint, patet ex 
deícriptione Ergthrini Drün. Ichth, 52, | 
