25 



schatting zelfs eenige honderdduizenden guldens 

 bedroeg ^). 



De zwartgekleurde nerven der bladeren en de 

 zwarte gedeelten van het houtlichaam van den stam 

 zijn opgevuld met bakteriën, die nagenoeg alle tot 

 éénzelfde soort behooren. Aanvankelijk zijn de 

 parasieten beperkt tot de groote houtvaten en in 

 een blad of stengel, waar zij eerst sedert kort zijn 

 binnengedrongen is het parenchym in de onmiddellijke 

 omgeving der houtvaten nog levend en gezond; 

 spoedig echter beginnen deze parenchymcellen af 

 te sterven en de zieke bladeren gaan dan gele 

 vlekken vertoonen, die zich allengs uitbreiden om 

 de plaats van infectie heen. Ook in den bladsteel 

 vindt dat afsterven van het vasaal-parenchym plaats ; 

 het doode weefsel verschrompelt, kleine holten ont- 

 staan en somtijds komen de vaten min of meer 

 geisoleerd te liggen; dergelijke processen vinden ook 

 in den stengel plaats, waar de vertering vooral het 

 merg kan aantasten. 



Het afsterven, geel worden en afvallen der bladeren 

 is een gevolg van voedselgebrek (de houtvaten zijn 

 door de bakteriën verstopt), maar bovendien zullen 

 de doodende stoffen, die de bakteriën produceeren 

 en die met het voedsel naar de bladeren vervoerd 

 worden, deze vergiftigd hebben. 



Het isoleeren van den parasiet is bij deze ziekte 

 zeer gemakkelijk: de aangetaste deelen bevatten 



1) Zie mijn meedeelingen hierover in het Tijdschrift over Plantenziekten 

 VI 1900. 



