29 



lende Solaneën bekend, die zich uit door het verwel- 

 ken van bladeren en stengels. Het eerst waargenomen 

 aan tomaten door Halsted ^) en Bailey en Corbett ^), 

 van welke de eerstgenoemde met succes infectie- 

 proeven had genomen, is toch eerst door Erwin 

 Smith 3) de ziekte volledig bestudeerd. 



Vooral de tomatenplanten hebben van deze ziekte 

 te lijden. Het eerste duidelijke ziektesymptoom is 

 hier een plotseling verwelken van de bladeren, wat 

 gewoonlijk eerst aan een enkelen tak optreedt, maar 

 zich weldra uitbreidt over de geheele plant. Bij 

 jonge planten volgt hierop een algeheele verschrom- 

 peling van den stengel, die eerst een gele tint 

 aanneemt, daarna bruin of zwart wordt, terwijl het 

 merg, soms ook het schorsweefsel, wegrot en eindelijk 

 in een slijmerige stinkende massa overgaat; oudere 

 stengels behouden door het sterkere houtgedeelte 

 langer hun krachtig voorkomen. Voordat de stengels 

 beginnen te verschrompelen, is echter reeds een 

 zeer karakteristiek ziektesymptoom opgetreden, n.1. 

 zwartkleuring der nerven ; aanvankelijk alleen op 

 doorsnee zichtbaar, wordt deze kleuring later zoo 

 intens, dat zij reeds van buitenaf te zien is en de 

 nerven als zwarte strepen door de schors heen 

 schijnen. Maar niet alleen de bovenaardsche deelen 

 worden aangetast, ook naar omlaag breidt zich de 



') Garden and Forest V bl. 379 en Mississippi Sta. Buil. No. 19. 1892 

 (E. S. R. III bl. 702). 



2) Cornell Univ. Agr. Exp. Sta. Buil. 45, 1892. 



3) U. S. Dep. of Agr. Div. of Veg. Phys. and Path. Buil. No. 12, 1896 

 (E. S. R. VIII bl. 1895). 



