35 



het geelziek blijken te lijden. Met een scherp mes 

 wordt daartoe de top van den bol afgesneden en 

 alle exemplaren, die de gele stippen in hun schubben 

 vertoonen, worden verwijderd. Ondanks dit nauw- 

 keurige onderzoek zijn er toch steeds zieke bollen, 

 die aan de aandacht ontsnappen en dus in het 

 najaar worden uitgeplant. Bij die exemplaren gaat 

 de ziekte gedurende den winter en het volgende 

 voorjaar voort en de plant vertoont dan, als zij 

 boven den grond komt, de ziektesymptomen, die 

 hierboven onder i° beschreven zijn. Bovendien zijn 

 de door het geelziek aangetaste bollen reeds gedu- 

 rende den winter zeer onderhevig aan rotting '), 

 zoodat somtijds de jonge spruit in het voorjaar niet 

 eens boven den grond komt. 



In de bladeren, die de bruine strepen vertoonen, 

 zijn de houtvaten van enkele vaatbundels opgevuld 

 met bakteriën en hetzelfde is het geval met de 

 schubben, die bij dwarsdoorsnee de gele stippen 

 vertoonen. Aanvankelijk beperkt tot het xyleem, 

 dringen zij weldra in het parenchym door, dat de 

 onmiddellijke omgeving van den vaatbundel vormt. 

 In de planten, die uit geelzieke bollen gekweekt 

 worden, d. w. z. in zulke, wier ziekte-symptomen hier- 

 boven onder i° beschreven zijn, is hun verspreiding 

 minder beperkt; dan zijn zij ook vaak in dikke gele 

 klodders in de luchtholten der bladeren te vinden. 



In het eerste stadium van de ziekte laat de para- 



1) Zie wat over deze rotting gezegd is in § 15. 



Deze rotting is dus niet te verwarren met die, welke B. H y a c i n t h i 

 ; e p t i c u s veroorzaakt en die in ons land niet schijnt voor te komen. 



