37 



insecten. Maar deze veronderstelling is zeer onwaar- 

 schijnlijk, want de hyacinth behoort tot de zeer 

 weinige planten, die niet in het minst van blad- 

 vretende insecten te lijden hebben en ook de bloem- 

 bezoekende insecten kunnen geen schuld hebben 

 aan de infectie, zooals blijkt uit het feit, dat door 

 den bloeistengel in de natuur nooit infectie plaats 

 vindt ; hierover althans zijn al de kweekers het eens 

 en ik zelf heb ook nooit een dergelijk begin der 

 ziekte waargenomen. 



Wakker meent, dat de parasieten door kleine 

 scheurtjes in het blad binnendringen. Misschien ook 

 vindt de infectie door de stomata plaats. 



In alle geval begint de ziekte steeds aan den 

 top van het blad en komen de bakteriën alleerst in 

 de houtvaten terecht ; zij dringen hierin naar omlaag 

 maar blijven niet beperkt tot het xyleem, ook het 

 omgevende parenchym wordt vernietigd en in beslag 

 genomen. Zoo kunnen zij ten slotte in den bladvoet, 

 die als schub deel zal blijven uitmaken van den bol, 

 terecht komen. Bij vatbare (of z.g. „zachte") soorten 

 (b.v. La Grandesse, Alida Catharina, Czar Peter, 

 enz.) is dit regel en wanneer het blad bij zulk een 

 soort eenmaal geïnfecteerd is, dan is de bol ver- 

 loren ; doch bij de minder vatbare, de «hardere» 

 soorten (bv. Norma, Bouquet tendre, enz.) komt de 

 ziekte dikwijls tot staan, vóórdat zij den bladvoet 

 bereikt heeft. Het onderste gedeelte van het blad 

 schijnt n.1. het kritieke punt voor de bakteriën te 

 zijn ; altijd is hier de voortgang der ziekte een 

 langzame, zelfs bij de zachtere soorten, terwijl bij 



