45 



is, vertoont zich, vooral bij vochtig weer, aan de 

 oppervlakte der zieke deelen een slijmerig vocht. De 

 intensiteit, waarmee de „twig-blight" zich over een 

 tak uitbreidt, is zeer verschillend, soms blijft zij be- 

 perkt tot de jonge uiteinden der twijgen, een ander- 

 maal echter gaat zij snel voort en breidt zich naar 

 omlaag over den tak uit, zoodat deze binnen korten 

 tijd geheel is afgestorven en bezet met zwarte, ver- 

 droogde bladeren. Eindelijk kunnen ook de jonge 

 vruchten worden aangetast ; zij worden dan spoedig 

 zwart en verdrogen, terwijl de ziekte langs den 

 vruchtsteel op den tak kan overgaan '). 



BuRRiLL ^) is de eerste geweest, die deze ziekte 

 nader bestudeerde en hierbij constateerde hij, dat 

 in de zieke deelen steeds bakteriën aanwezig waren, 

 die vooral in grooten getale voorkwamen in de schors 

 der aangetaste twijgen en in het slijmerige vocht, 

 dat zich soms buiten op die twijgen vertoonde. Zijn 

 proeven toonden reeds, dat de ziekte gemakkelijk 

 over te brengen was op gezonde boomen (als infec- 

 tiemateriaal gebruikte hij stukjes schors van zieke 

 twijgen of het slijmerige vocht, dat er buiten op 

 zat) en dat de «fire-blight» dus zeker een infectie- 

 ziekte was. Die proeven werden later herhaald door 

 Arthur 3) en aangevuld door nieuwe, waaruit bleek, 

 dat door filtratie door een bougiefilter het virulente 



^) Zie o.a. Waite U. S. Dep. Agric. Yearbook 1895 bl. 295. 

 ■) Proc. Am. Assoc. Adv. Sc. XXTX 1881 bl. 583. 

 3) Proc. Am. Ass. Adv. Sc. XXXIV 1885 bl. 295 (en Bot. Gazette 

 X bl. 348. Gardeners Cronicle XXIV bl. 586.) 



