6o 



maakten de aardappels steeds vatbaar voor rotting ; de 

 kali scheen in dezelfde richting te werken ; daarentegen 

 verhoogde een phosphorbemesting steeds de resis- 

 tentie en ook het natron oefende een soortgelijke 

 werking uit. 



Op welke wijze de bakteriën in de knollen dringen, 

 is dikwijls moeielijk uit te maken ; wondinfectie is 

 wellicht het meest voorkomend; misschien kunnen 

 de bakteriën ook door de lenticellen van de intakte 

 kurkhuid heen naar binnen dringen. 



§ 12. De rotting der penen (Da'ucus Carota), 

 veroorzaakt door Bacillus carotovorus Jones. 



Door Jones ') werd een ziekte der penen beschreven, 

 waarbij de vleezige wortel geheel in rotting ging. 

 Op het veld schijnt deze ziekte zeer verwoestend te 

 kunnen optreden, en ook op de bewaarplaatsen gaat 

 de rotting snel voort, zoodat soms de geheele oogst 

 verloren gaat. Gewoonlijk begint de rotting aan den 

 top van den wortel en schrijdt snel naar omlaag 

 voort, waarbij het weefsel van den wortel overgaat 

 in een bruine, weeke massa. De middenlamellen 

 worden daarbij opgelost, zoodat de cellen van elkaar 

 geïsoleerd worden. 



Fungi zijn in de rottende wortels niet te vinden, 

 maar zij wemelen van bakteriën, die, althans in het 

 begin van de ziekte, alle tot dezelfde soort behooren; 



*) Centr. f. Bakt. 2e Abth. VII 1901 p. 12. 



