88 



worden. Daarna vergeelt de geheele plant inkorten 

 tijd en verdort snel. In de zieke bladeren bevinden 

 zich verschillende bakteriesoorten, van welke Hegyi 

 er één als den parasiet beschouwt (B a c i llu s e 1 e g a n s). 



Corrosie en roodkleuring der tarwe- 

 korrels. 



Reeds 24 jaar geleden (in 1878) werd door 

 Prillieux ^) een ziekte in de tarwekorrels geconsta- 

 teerd, die hij aan de werking van bakteriën toe- 

 schreef. De korrels ontwikkelden zich slecht, hadden 

 een gerimpelde oppervlakte en een rosé tint, die 

 vooral duidelijk zichtbaar werd na verwijdering van 

 den zaadhuid. In het endosperm was een onregel- 

 matige holte ontstaan, bekleed met een troebele 

 massa, die grootendeels uit bakteriën bleek te 

 bestaan (Prillieux noemde hen: Micrococcus 

 Tritici). 



Of deze werkelijk de primaire oorzaak zijn dezer 

 zeldzaam voorkomende ziekte, is zeer te betwijfelen. 

 Infectieproeven zijn trouwens niet verricht. 



Ziekte der aardbeien. 



Een ziekte der aardbeiplanten, waarbij de bladeren 

 zich gaan krullen en een donkere kleur verkrijgen, 

 werd door Stonk en Smith 2) toegeschreven aan een 

 Micrococcus. 



') Ann. Sc. Nat. Botanique 6e Série VIII 1879. 



Maladies des plantes I 1895 p. 7. 



') Massachusetts Halch Exp. Sta. gth Rep. 1896. 



