95 



van het Phytopathologisch Laboratorium te Amster- 

 dam, uit de bewaarplaatsen van eenige groenten- 

 winkels te Delft, en ten slotte werd dikwijls de 

 buiten op de planten aanwezige aarde hiervoor 

 gebruikt. 



De uitkomst van al deze » aardinfecties « was, dat 

 bij lage temperatuur (23°, 30°) nooit rotting ontstond 

 daarentegen wèl bij hooge temperatuur (37°, 42°). 

 Deze rottingen bleken veroorzaakt te worden door 

 de twee genoemde bakteriën Bacillus subtilis 

 (Ehrenberg) Cohn en Bacillus vulgatus (Flügge) 

 Mig. Eén enkele maal nog trad een andere soort 

 op en wel als oorzaak van een rotting, die bij 37° 

 een raap aantastte, nadat deze met aarde geïnfec- 

 teerd was. Deze bakterie toonde groote overeen- 

 komst met B. subtilis en behoorde zonder twijfel 

 tot de groep der hooibakteriën, echter naar het 

 schijnt tot een der meer zeldzame soorten of varië- 

 teiten; het gelukte mij tenminste niet meer deze 

 soort nogmaals uit aarde te isoleeren : de raap- 

 schijven bleven, ondanks herhaalde infecties met grond 

 van verschillende herkomst, ook bij 370, steeds gezond. 

 Daar het onderzoek uitsluitend gericht was op de 

 algemeen verspreide bakteriesoorten en wij deze 



') Slechts de schijven van wortelen (Daucus) vertoonden soms bij lage 

 temperatuur (zoowel 23' als 30") rottingsverschijnselen. Overbrenging van 

 zulk rottend materiaal op versche schijven had niet steeds positief gevolg en 

 zoowel in dit opzicht als in de wijze van optreden gedroeg deze rotting 

 zich zeer grillig. De aërobe bakteriënflora, die zich hierbij ontwikkelde, 

 bestond steeds uit verschillende (meest in hoofdzaak een vier- of vijftal) 

 soorten. Infecties met reinculturen van deze soorten of met combinaties van 

 die culturen bleven zonder gevolg en omtrent de oorzaak van deze rotting 

 ben ik dan ook nog in het onzekere. 



