I02 



zijn ; ook in oude culturen gelukt het niet die te 

 ontdekken. Toch blijkt op andere wijze, dat een enkele 

 maal een atavist ontstaat, die weer het vermogen 

 heeft om sporen te vormen. Kookt men n.1. een 

 dikke klodder materiaal van een 6 of 7 dagen oude 

 mout- of vleeschagarcultuur in wat steriel water even 

 op en zaait al dit materiaal op moutagar of op ge- 

 sterilizeerden aardappel uit, dan komen er niet zelden 

 eenige weinige colonies op, die weer tot den oor- 

 spronkelijken sporogenen vorm blijken te behooren. 

 Het vermogen om sporen te vormen is bij den 

 asporogenen variant dus niet geheel verloren gegaan. 



Infectieproeven. 



Met reinculturen van de beide vormen van B. 

 sub til is werden infectieproeven verricht op ver- 

 schillende plantendeelen. 



De eerste reeks vond plaats op schijven van ver- 

 schillende knollen en zaden, welke geplaatst werden 

 in Petri-schalen, op den bodem waarvan een vochtig 

 stukje filtreerpapier gelegd was. Eenige moeite 

 leverde het aanvankelijk de plantendeelen grondig 

 te sterilizeeren zonder hen te beschadigen. Vooral 

 de aardappel is aan zijn oppervlakte bezet met zeer 

 resistente mikroben (o. a. B. vulgatus), die zich 

 moeilijk verwijderen lieten. 



Zeer gunstige resultaten werden echter verkregen 

 door de plantendeelen eerst met zeep onder de 

 kraan der waterleiding flink schoon te borstelen, 

 vervolgens te schillen met een schoon mes en daarna 

 gedurende een paar minuten in een 2 °/oo sublimaat- 

 oplossing te leggen en met steriel water goed af te 



