I04 



tendeelen onmiddellijk vóór de infectie in schijven snijdt. 

 Heeft men hen gelegenheid gegeven een kurkhuidje 

 te vormen, dan is de werking der bakteriën dikwijls 

 belet ; aardappelschijven echter worden nog aange- 

 tast twee dagen nadat zij gesneden zijn. 



Ook enkele infecties werden verricht aan aard- 

 appel, topinambour en meiraap, waarbij deze 

 knollen intact werden gelaten en alleen met zeep 

 goed schoongeborsteld onder de kraan der water- 

 leiding, vervolgens ongeveer een kwartier in 2 °/cx3 

 sublimaat gelegd en daarna met gesterilizeerd water 

 afgespoeld. Met een geflambeerd smal kurkeboortje 

 werd daarna een kleine holte in den knol geboord 

 en hierin wat materiaal van B. s u b t i 1 is gebracht. Bij 

 870 rotten de geïnfecteerde aardappel en topi- 

 nambour snel weg: na een dag of vijf was ge- 

 woonlijk de geheele knol tot een zwarte stinkende 

 massa geworden ; bij de me i r a a p schreed de rotting 

 wat minder snel voort. Bij 30° was de werking niet 

 zoo sterk: de mei raap ging bij deze temperatuur 

 niet meer geheel in rotting over, de aardappel en 

 topinambour wel, doch eerst na een week of nog 

 langer. Bij 23° eindelijk waren deze infecties ook op 

 aardappel en topinambour zonder uitv/erking. 



De vegetatieve variant en de sporogene vorm 

 toonden zich in hun werkzaamheid aanvankelijk 

 volkomen gelijk. Toen echter deze twee vormen 

 gedurende een maand of drie in cultuur waren ge- 

 houden op moutagar, was bij beide een sterke 

 vermindering der virulentie te bespeuren. De topi- 

 nambour werd zelfs bij 370 in het geheel niet meer 



