I20 



volgende jaren, wanneer deze ziekte zich weer mocht 

 vertoonen, nogmaals na te gaan, welke parasieten 

 er bij optreden. 



Infectieproeven. 



1°. met Pseudomonas Iridis. 



De virulentie van een bakterie laat zich zeer goed 

 onderzoeken aan versch gesneden schijven van ver- 

 schillende plantendeelen, waar men het materiaal 

 in een dunne streep opbrengt. Zulke schijven, b.v. 

 van aardappels, uien, tomaten, enz., of ook dwars- 

 doorgesneden stengels van verschillende planten, 

 blijven dagen lang gezond in Petri-schalen, waarin 

 men op den bodem een streepje steriel filtreerpapier 

 gelegd heeft, dat men met steriel water vochtig houdt. 

 Werkt men accuraat, dan is het zelfs onnoodig het 

 filtreerpapier en het water te steriliseeren ; natuurlijk 

 dient gezorgd te worden, dat slechts geringe be- 

 vochtiging plaats vindt en niet een plas op den 

 bodem van de schaal drijft. Op deze wijze zijn voor 

 rottingsparasieten gunstige condities aanwezig om 

 hun werkzaamheid uit te oefenen, terwijl aan de 

 plantendeelen wel een groote wondvlakte is aange- 

 bracht, maar zij overigens in normale omstandigheden 

 verkeeren, zoodat saprophyten niet den minsten vat 

 op hen hebben. 



Dit blijkt wanneer men van verschillende sapro- 

 phytische bakteriën groote kwantiteiten levenskrachtig 

 materiaal op versche schijven van aardappelen of 

 andere plantendeelen brengt; deze lijden daardoor 

 n.1. in 't geheel niet. Indien de infectie van schijven 



