121 



positieve resultaten heeft, moet het onderzoek met 

 plantendeelen in toto worden voortgezet, waarbij 

 het bakteriënmateriaal in een kleine steekwond wordt 

 gebracht; waren de schijven echter niet tot rotting 

 te brengen, dan mag men veilig concludeeren, dat 

 het plantendeel ook niet vatbaar is voor de bakterie 

 als rottingsparasiet. 



Ook hier (zie vorig Hoofdstuk) werden de planten- 

 deelen eerst degelijk afgeborsteld onder de water- 

 leiding, daarna eenige minuten in sublimaat van 

 2 °/oo gelegd, en ten slotte met gesterilizeerd water 

 terdege afgespoeld. Schadelijke werking van het 

 sublimaat was aan de planten nooit te bespeuren; 

 deze stof dringt slechts uiterst langzaam in levende 

 plantendeelen in, maar sterilizeert de oppervlakte 

 volkomen. Daarna werden zij met een steriel mes (ge- 

 flambeerd en afgekoeld) in schijven gesneden. Door 

 deze behandeling heb ik niet een enkele maal veront- 

 reiniging gehad van saprophyten in de rottende 

 plantendeelen. Steeds leverde bij onderzoek het ge- 

 infecteerde materiaal weer reinculturen van den 

 parasiet op. 



De eerste reeks infectieproeven met Pseu do- 

 monas Iridis vond plaats in Petri-schalen op versch 

 gesneden schijfjes wortelstok en op bladeren, die 

 van de opperhuid ontdaan waren, van Iris f lor e n- 

 tina. Het meest vatbare deel van de plant bleek 

 de basis der jonge bladeren te zijn, maar ook de 

 basis der oudere bladeren en het bijbehoorende 

 éénjarige deel van den wortelstok vertoonden een 

 zeer geringen weerstand tegen P s. I r i d i s. Een zeer 



