124 



Niet minder sterk dan de Iris werden aangetast : 

 jonge radijs, jonge peentjes, jonge scheuten 

 van ui, witloof, bloemkool. Al deze planten 

 vertoonden na steek-infectie met de entnaald na twee 

 dagen bij kamertemperatuur zeer sterke rottingen, 

 en waren gewoonlijk na een viertal dagen geheel in 

 een weeke pap overgegaan, waaruit steeds weer 

 B. omnivorus in reincultuur voor den dag kwam. 

 De oppervlakte-desinfectie geschiedde ook hier 

 zooals hierboven beschreven is ; bij het witloof en 

 de uienspruiten ging dit natuurlijk niet, bij de laatst- 

 genoemde vertoonden zich des ondanks nooit bij- 

 komende saprophyten, bij het witloof geschiedde dit 

 een enkele maal. 



De bloemkool nam bij deze rotting een zwarte kleur 

 aan. Van al deze planten is de gevoeligheid voor de 

 bakterie niet minder dan die van de Iris ; de leeftijd 

 der planten schijnt echter een groote rol te spelen, 

 oudere organen waren steeds veel resistenter. Minder 

 gemakkelijk aan te tasten waren: meiraap, kool- 

 raap, rammenas en aardappel. Bij kamer- 

 temperatuur hadden wel infecties van versch gesneden 

 schijven ook hier reeds na 24 uur verregaande decom- 

 positie bewerkt, maar de steekinfecties bleven zonder 

 resultaat en alleen bij hooge temperatuur (27") hadden 

 zij totale rotting der planten ten gevolge. De aard- 

 appel neemt hierbij een gele kleur aan. De vatbaarheid 

 van groote paardewortelen staat ongeveer gelijk 

 aan die van aardappelen, en is dus geringer dan die 

 der peentjes, terwijl komkommers zeer moeielijk 

 tot rotten te brengen waren, zelfs de schijfmfectie bij 



