136 



tuigend als ik gewenscht had, maar toch blijkt, 

 naar ik meen, uit de verkregen resultaten, dat de 

 geïsoleerde bakterie een sterk virulente parasiet van 

 den aardappel is. Hoe en wanneer de infectie in de 

 natuur tot stand komt en op welke wijze de kunst- 

 matige infecties moeten plaats vinden om het vol- 

 ledige ziektebeeld te doen ontstaan, zijn vragen, die 

 ik thans nog niet kan beantwoorden. 



Ziekteverschijnselen. 



De ziekte vertoont zich gewoonlijk eerst in de 

 maand Juli, wanneer de aardappelplanten reeds een 

 zekeren leeftijd bereikt hebben en volwassen of 

 minstens halfvolwassen zijn. De onderste bladeren 

 gaan dan een gele kleur aannemen en afsterven, en 

 langzamerhand ondergaan ook de hooger gelegen 

 hetzelfde lot, terwijl de stengel van onder af een 

 donkere en eindelijk een pikzwarte kleur aanneemt. 

 Deze verkleuring schrijdt allengs verder omhoog en 

 de stengel wordt daarbij week en rottig en gaat 

 een abjecten stank verspreiden. De top is dan dik- 

 wijls nog groen, terwijl de stengelbasis geheel door 

 de zwarte rotting is verwoest. Dergelijke planten 

 sterven natuurlijk vroegtijdig af en brengen geen of 

 weinige en onbeduidende knolletjes voort. 



Onderzoek der zieke planten. 



Het mikroskopisch onderzoek der zwartbeenige 

 aardappelstruiken, die ik, zooals reeds vermeld werd, 

 in Juli van het vorige jaar ter onderzoek ontving, 

 toonde aan, dat de zieke gedeelten geen fungi 

 herbergden maar wemelden van bakteriën, korte, 

 beweeglijke staafjes. De vaten waren er mee opge- 



