143 



Uit de zieke deelen werd door hem een bakterie 

 geïsoleerd, met welke de volgende infectieproeven 

 werden verricht. 



Op 18 Juni (1899) vonden de eerste infectie-proeven 

 plaats aan seringentwijgen en -bladeren met materiaal 

 van reinculturen, dat door middel van een fijn lan- 

 cetje in de gezonde weefsels werd gebracht. De 

 uitwerking was spoedig zichtbaar ; het afstervings- 

 proces, dat begonnen was op de plaats van infectie, 

 strekte zich over bladeren en takken uit en reeds 

 een week later (25 Juni) waren de karakteristieke 

 ziektesymptomen aanwezig en hadden de vlekken 

 zich over twijg en bladeren uitgestrekt. 



Op 25 Juni werd een nieuwe reeks infectieproeven 

 begonnen, waarbij, behalve de sering, ook nog andere 

 planten besmet werden. Slechts één van deze bleek 

 vatbaar voor de ziekte n.1. de esch (Fraxinus 

 excelsior), de andere niet, d. w. z. in geen van 

 deze vond vermeerdering en verspreiding der bak- 

 teriën plaats; wel had de infectie met materiaal 

 gegroeid op vleesch- of moutgelatine soms het 

 afsterven van takken of bladeren ten gevolge, maar 

 het onderzoek toonde, dat deze doodende werking 

 niet rechtstreeks aan den invloed der bakteriën moest 

 toegeschreven worden en waarschijnlijk veroorzaakt 

 was door het virus, dat de microben op den kunst- 

 matigen voedingsbodem geproduceerd hadden en 

 waarvan een hoeveelheid, tegelijk met de bakteriën 

 zelf, in het plantenweefsel was gebracht. Dergelijke 

 afstervingsverschijnselen werden door Prof. Beyerinck 

 waargenomen aan populier (Populus nigra), 



