144 



appelboom, pereboom, Prunus Mahaleb, boek- 

 weit, Atriplex hortensis. Geen uitwerking was 

 te bespeuren aan Quercus cerris, Deutzia 

 scabra, Sorbus au cu paria, aardappelplant, Spi- 

 rVea spec, Dipsacus sylvestris, Helianthus 

 tuberosus en onzeker waren de resultaten aan 

 Cytisus Adami, luzerne, perzik, Genista tinc- 

 toria. 



Aan de sering hadden de infecties steeds positief 

 resultaat, hetzij dat zij plaats vonden aan volwassen 

 of onvolwassen bladeren of aan takken. In het laatste 

 geval was de doodende werking echter nog sneller. 

 Het bleek bij deze proeven, dat het afstervings- 

 proces zich sneller uitbreidde dan de bakteriën zelf; 

 in de pas gestorven weefsels waren de parasieten 

 nog niet te vinden; eerst later drongen zij tot hier 

 door, nadat ondertusschen de sterfte zich al weer 

 verder had uitgestrekt. Dit feit doet vermoeden, dat 

 de bakterie een toxine produceert, die zich snel 

 verbreidt, sneller dan de bakteriën zelf, en blijkens 

 hare werking een sterk vergift is. 



Het bakteriënmateriaal, dat voor deze proeven 

 was gebruikt, werd door Prof. Beyerinck in cultuur 

 gehouden en het volgend jaar (1900) wederom 

 gebruikt voor infectieproeven, die de vroegere waar- 

 nemingen bevestigden. 



Wel waren echter de teweeggebrachte ziektesymp- 

 tomen minder heftig en het verloop der ziekte 

 minder snel; een vermindering der virulentie tenge- 

 volge der cultuur op kunstmatigen voedingsbodem 

 scheen te hebben plaats gevonden. Het daarop 



