145 



volgend jaar (1901) was dit nog duidelijker te bespeuren; 

 de infecties hadden wel afsterving der bladeren en 

 twijgen tengevolge, maar het onderzoek der geïnfec- 

 teerde loten, die Prof. Beyerinck mij toezond, toonde 

 mij, dat er geen verspreiding der parasietenin de plant 

 had plaats gevonden ; de bakteriën waren nog slechts 

 te vinden op de plaats der infectie en het afsterven 

 moest dus waarschijnlijk toegeschreven worden aan de 

 werking der toxine, die op den cultuurbodem (vleesch- 

 gelatine) geproduceerd was en tegelijk met de bak- 

 teriën in de twijgen of bladeren was gebracht. 



Het was mijn voornemen geweest in den zomer van 

 het vorige jaar het onderzoek van deze ziekte, die ik 

 reeds in 1900 in de gelegenheid geweest was te obser- 

 veeren, ter hand te nemen en infectie proeven in te 

 stellen. Terwijl echter in de jaren 1 899 en 1 900 zoowel te 

 Boskoop als te Naarden de ziekte in sterke mate was op- 

 getreden en vrij groote schade had veroorzaakt, bleek 

 zij in 1901 op beide plaatsen geheel te zijn uitgebleven. 

 Zelf den parasiet te isoleeren en op deze wijze virulent 

 bakteriënmateriaal te krijgen, was mij dus niet mogelijk. 

 Door de vriendelijkheid van den heer Jac. Smits, 

 boomkweeker te Naarden, was ik echter in het bezit 

 gekomen van een tiental seringenboompjes van 

 variëteiten, die zeer vatbaar voor de kwaal waren 

 en met de bakteriëncultuur van Prof. Beyerinck heb 

 ik nog getracht deze exemplaren te infecteeren. 

 Maar deze proeven hadden geen beter resultaat 

 dan die, welke in dat jaar door Prof. Beyerinck zelf 

 genomen waren: bij de variëteiten Marie Legraye, 

 Alphonse Lavallée en La Tour d'Auvergne, alle 



