158 



De auxonographische methode van Beyerinck ») en 

 Wijsman ^) is sedert lang bekend en wordt ook nu 

 en dan gebruikt om voedingscondities na te gaan, 

 maar toch is door de bakteriologen nog niet de 

 waarde ingezien, die deze methode heeft voor het 

 nagaan van de voedingseigenschappen der bakteriën. 



Om na te gaan, welke koolstofbronnen bruikbaar 

 zijn, wanneer naast de noodige anorganische zouten 3) 

 één bepaalde stikstof bron (b.v. i o/^ pepton » Witte «) 

 aanwezig is, ging ik aldus te werk. In een kolfje, be- 

 vattende 50 cM^, duinwater, -f 0.025 % kaliphosphaat, 

 + 0.5 °/o agar + i °/o gelatine 4) wordt i % pepton 

 opgelost; in vloeibaren toestand wordt het mengsel 

 snel onder voortdurend schudden onder de kraan 

 der waterleiding afgekoeld, totdat de temperatuur 

 laag genoeg is om door de bakteriën verdragen te 

 worden. Dan werd ongeveer 2 c.M. 3 gesteriliseerd 

 duinwater, waarin een ruime hoeveelheid materiaal 

 van de te onderzoeken soort gebracht was, er snel 

 doorheen geschud en de massa in een groote Petri- 

 schaal van 2 d.M. middellijn uitgegoten. Als de agar- 

 gelatine gestold was, werden op verschillende punten 

 kleine hoeveelheden van een aantal koolstofverbin- 



1) Arch. Néerl. XXIII p. 367 ; ref. Centr. f. Bakt. ie Abth. VII (1890) 

 P- 317- 



2) Wijsman. De Diastase (Acad. Proefschr. Amsterdam 1889). 

 ^) Ik gebruikte hiervoor duinwater -1- 0.025 7" K5HPO4. 



"*) Aanvankelijk gebruikte ik 1.5 "/^ ^ë^^ zonder gelatine. Hiermee werden 

 echter minder duidelijke auxanogrammen verkregen; waarschijnlijk was de 

 bodem te vast. 



Met 0.5 0/0 agar verkreeg ik een te slappen bodem; door toevoeging van 

 I "/o gelatine werd dit euvel verholpen, ook bij auxanogrammen van ver- 

 vloeiende soorten. 



