i6o 



zijn van de, zij het ook zwakke, waarde der koolstof- 

 verbinding; het is echter ook mogelijk en in sommige 

 gevallen waarschijnlijk, dat de groei veroorzaakt 

 werd door een verontreiniging van de gebruikte 

 stof (wat bij sommige suikers en peptonen, zelfs 

 onder de z.g. zeer zuivere, licht voor kan komen) 

 of door geringe hoeveelheden assimileerbare stof, 

 die in de agar zelf voorkwamen. 



Voordat men echter omtrent de door auxano- 

 grammen verkregen resultaten een oordeel velt, 

 dient men over twee zaken georiënteerd te zijn: 



1° of er onder de te gebruiken stoffen ook zijn, 

 die in den voedingsbodem een neerslag doen ontstaan; 



2° wanneer onderzocht wordt, welke koolstof- 

 bronnen bij een bepaalde stikstofbron bruikbaar zijn, 

 dient eerst nagegaan te worden, of sommige van 

 deze, ook zonder aanwezigheid van eenige speciaal 

 aangebrachte stikstofbron, groei in de agar doen 

 ontstaan als gevolg van aanwezige voedingsstoffen 

 in de agar zelf. 



Wat de eerste kwestie betreft, spreekt het van 

 zelf, dat stoffen, die een neerslag doen ontstaan, 

 voor auxanografische proeven onbruikbaar zijn : door 

 het gevormde neerslag is het onmogelijk na te gaan, 

 of er groei is, en ongeoefenden zullen wellicht het 

 doffe neerslag voor bakteriëngroei aanzien. Van de 

 door mij te gebruiken stoffen veroorzaakten alleen 

 natrium- en ammoniumoxalaat een precipitaaat (van 

 calciumoxalaat) ; deze beiden werden dus niet bij 

 het verdere auxanografische ondezoek gebruikt. 



En wat het tweede punt betreft, zoo is het wel- 



