i6i 



bekend, dat agar en gelatine niet geheel vrij zijn van op- 

 neembare koolstof- en stikstofverbindingen, al is ook 

 meestal het quantum hiervan zeer gering. Wanneer dus 

 een of andere koolstofverbinding in een agar-gelatine- 

 bodem, waaraan een stikstofverbinding is toegevoegd, 

 een zwakken groei doet ontstaan, dientmenzekertezijn, 

 dat deze niet te danken is aan stikstof houdende stoffen, 

 die reeds in de agar of gelatine aanwezig waren. 

 Daarom is het noodig allereerst een agar-gelatine- 

 bodem samen te stellen, waaraan geen stikstofbron 

 wordt toegevoegd, en hierop te brengen de ver- 

 schillende koolstofbronnen, waarmee men experimen- 

 teeren wil. Doen sommige van deze groei ontstaan, 

 dan dient hiermee rekening gehouden te worden. 

 Wanneer dat echter in al te sterke mate het geval is, 

 is de agar-gelatine voor auxanogrammen onge- 

 schikt; zij zelf bevat dan reeds te veel voedings- 

 stoffen; alleen wanneer bij sommige koolstof bronnen 

 een hoogstens zwakke groei ontstaat, is de 

 agar-gelatine bruikbaar. Bij het onderzoek van ver- 

 schillende stikstofverbindingen met éénzelfden kool- 

 stofbron moet natuurlijk op gelijksoortige wijze 

 vooraf een controle-proef gedaan worden. 



Van de vier door mij onderzochte bakteriën ver- 

 toonde alleen Pseudomonas Iridis op agar-ge- 

 latine zonder toegevoegde stikstofverbinding groei, 

 doch een uiterst zwakken, met saccharose, glucose, lae- 

 vulose, maltose, manniet en glycerine, welke alle 

 stoffen zijn, die in de auxanogrammen van Ps. I r i d i s 

 met toegevoegde stikstof-verbindingen een zeer sterken 

 groei deden ontstaan. Bij de overige drie soorten 



