anteckningar i lappska språkets Grammatik. 369 



Loc. inaiii kœiii kud'emuz'ain ninggarin 



Com. maikuitn kœikuiin kucPetnuz'aikuini maggarikuim 



Abess. maitag'a kœitag^a kud'emuz'a/tag^a mnggaritag^a 



Reflexiva jes' sjelf, altain af mig, (:'ir sammansatt af alt och suf- 

 fixe» (im), œltuiin af mig, jec'a egen. Af dessa deklineras jec'a i några 

 casus och de öfriga îlro oböjliga. 



Sing, altam ältat dites oeltsiin œltsit celtsis 



Dual, altame ältade altesga œltsime œllside œltsisga 

 Plur. altanieh altadek allasek œltsimek œltsidek œltsisek 

 ai jec'a fmnes jec^ait jec'ai jec'ain, hvilka förenade med Suffixen ljuda: 

 S. Jec'am Jec'at jec'ns jec'aidain jec'aidat jeaaidas 



D.Jec^ame Jec'ade Jeù'osga Jec'aidœrne Jec'aidœde Jec'aidesga 



V].Jec^amek Jec'adek jeaasek jec'aidœtnek jec'aidœdek jec^aidœsek 

 jec'ainaTn jec'ninat jec'aines 

 jei^ ainœme jec'ainœde jeàainesga 

 jec'alnœmek jeéainœdek jedainœsek 

 af dessa ord bildas genom sammansättning: 



jec" c'ait am af mig sjelf jec'c'aliat af dig sjelf jec^c'altes al honom sjelf 

 jec''c'altame jecc'allade jec'c'altesga 



jec'c''altainek jec^c'oltadek jec'caldœsek, 



je^jec^ainam vid mig sjelf jes'jecainat vid dig sjelf jes'jec' aines vid sig sjelf 

 jes'jec^ainœme jes'jec' nincede jesjec^ainesqa 



jes'jec'ainœmek jes^jec^ ainœdek jes'jec'ainœsek 



Indefinita (obestämda), 

 a) jiec'c'a en annan, kan deklineras i vissa casus jieddasak, jiec'- 

 c'aisi, jiec^c'asiit, jiec'c'asidi, Jiec'c'asiin, jiec'(^ain. 



h) œœra en annan, deklineras sålunda œœra, œœras, œœrasi, œœ- 



