De parricidü crimine. 539 



piopiiis ablueniiit ab eo génère vitae, lu qvo palrestaïuilias redores sunt 

 et duces juulorum, cujus vitae expressa vesligia lu republica Rouiaua cer- 

 uuntur, t.iuto uiagis pietateui liotuiues parenlibus praeslilerunl, et qvam- 

 vls saevi fuerint alqve violenli, ab eoruin flagilioriuii lurpitudiue abhor- 

 rueruul, qvibus vox uaunae réclamât. Sed apud uiajores populi Romani 

 et Romae aetate vetustissima connnissuui èsse crimen parenlicldae, eqvi- 

 deui uec dixerim nec uegaverim : tam freqvens Romae hoc maleficium ex- 

 slitisse, ut qvaestio qvaedam perpétua ex eo uomeu caperet, siue uila du- 

 bitatione nego. Nam alicjvid ejusmodi ex historia ahorimi populoriuii af- 

 ferri debet, auteqvam illud flat verisimi|,e. Rubiniis qvideui Areopa- 

 gum comparavit, tautum tribueus fabulae de Oresle, qvae in hac re non 

 majoris momeuti est, qvam alia, qvae origiuem Areopagi ad litem Martis 

 et Neptuui refert (Eu ri p. Eleclr. v. 1242 sqq.). Veruiu Atheuis legi- 

 bus Solouis nulluni supplicium in eos, qvl parentem iiecarent, sancltum 

 esse atcjve Solonem id scelus neminem commissurum dixisse, Cicero 

 (p. Rose. Am. 25, 70) et Diogenes Laërtlus (I, 59) narrant, qvare 

 ipse Solon testis esse videlur, malricidium instltuendi Areopagi causam 

 non solitum esse credi *^). Ergo, qvum aliunde nulla exempla proponi 

 potuerint, apud solos Romanos, in qvos minime omnium cadit talis scele- 

 ris immanltas, uefandi malericii causa singulari judicio opus fuisset, et 

 qvum Roma morum probllale et disciplina domestica Horebat maxime, 

 eliamtum qvaeslores parricidü potestatem, a qvaerendo de istiusmodi cau- 

 sis dlctaai,;,intelligente populo, exercuissent ! 



'). Addit Cicero: "Snpienler fechse Jicilur, qvum de eo nihil sanxerii, qi-od antea 

 rominissutn ton eral.'' 



69 



