28 



gicntn, radicibus non haeret defixum m terra vel 

 fundo ut aliae berbae, sed in extrema superficie 

 aequoris, prati instar natat." — Latere Algolo- 

 gen , als Torner en Lamouboux, veronderstellen- 

 de, dat het Zeekroos oorspronkelijk op den bo- 

 dem der zee vastgehecht was, geloofden, dat dit 

 gewas , even als andere Fuci , niet verder groeijen 

 konde , wanneer hetzelve eenmaal van zijn wor- 

 teleinde losgescheurd was. Sints echter de ana- 

 tomische en physioiogisrhe beschouwing van de 

 zoogenoemde wortels der Fucoideen en andere 

 Ordines der Algen, onbetwistbaar geleerd had, dat 

 dezelve enkel als organen van bevesliging dien- 

 den en geene voedende sloffe uit de onderlaag in 

 de plant konden overbrengen , begon de meening 

 veld te winnen, dat dergelijke gewassen, ook 

 van hunne standplaats losgescheurd, zich verder 

 zouden kunnen ontwikkelen. 



Beschouwt men de wijze van absorptie en voe- 

 ding bij de Algen, dan laat zich legen deze stel» 

 ling niet veel inbrengen. De meer naauwkeurige 

 kennis van de geographische verspreiding en de 

 standplaatsen der Algen heeft intusschen geleerd , 

 dat hierin een groot verschil plaats heeft, en dat 

 iedere soort maar onder bepaalde omstandighe- 

 den en invloeden der buitenwereld groeit. Som- 

 migen leven in veel zout bevattend , anderen in 

 meer door zoet water verdund zeewater; deze 

 op groote diepte, geene meer naar de oppervlak- 

 te; eene andere alleen op die plaatsen der kus- 

 ten , welke bij iedere eb worden blootgelegd ; 

 eenigc beminnen de bruischende branding, terwijl 



