37 



ontleende kenmerken niet standvastig zijn, ook 

 van de vesiculae toont onze bovenstaande be- 

 schrijving hetzelfde onbetwistbaar aan. Doch uit 

 een ander oogpunt zullen wij deze nog nader 

 beschouwen. 



De morphologische beteekenis dezer zonderlin- 

 ge organen bij het geslacht Sargassum bleef mij 

 langen tijd onduidelijk, Agabdu noemt ze in het 

 charact. generic. axillares ; dit echter vinde ik 

 geheel niet bevestigd. Zij nemen integendeel ge- 

 heel de plaats der bladen in , en wisselen met 

 dezelve af. Somtijds draagt een zijdelingsch tak- 

 je, uit den oksel vaneen blad ontsprongen, geene 

 andere organen als zulk eene vesicula, en dan 

 schijnt deze okselslandig te zijn. Bij gedroogde 

 exemplaren zoude men bij eene oppervlakkige 

 beschouwing daaraan niet twijfelen. — Beschouwt 

 men deze vesiculae als blaasvormig opgezwollen 

 bladen, dan geloof ik, dat men dezelve organo- 

 graphisch uit het juiste gezigtspunt beschouwt, 

 behalve hunne plaatsing pleit daarvoor de op 

 derzelver spits aanwezige mucro , welke dan eens 

 geheel ontbreekt, dan weer van gelijke lengte 

 als de vesicula aanwezig is, somtijds echter zeer 

 lang uitgroeit , en door den duideiijken bladvorm 

 zijnen oorsprong onmiskenbaar verraadt. De ' 

 steel dezer vesiculae is een korte bladstcel , som- 

 tijds echter een gedeelte van het takje , waaraan 

 de vesicula gehecht is. — Ook de vergelijking 

 met de aanverwandte geslachten der Fucoideen 

 bevestigt dit gevoelen ; de beschouwing van Ma- 

 cronjstts kan uilen twijfel wegnemen. Hier uu- 



