43 



planten zigtbaar, welke deze stelen min of meer 

 vrij hebben; gelijk men zulks bij eenige Umbel- 

 liferae , en ook bij sommige Delphinium soorten 

 aantreft; vooral ook wordt deze stelling bevestigd 

 door de wijze van kiemen eeniger planten, wel- 

 ker plumula onder dezen cauliculus zich ontwik- 

 kelt , en waarvan ons do Petit Thodabs en vooral 

 Bekmiardi enkele belangrijke voorbeelden be- 

 schreven en afgebeeld hebben. 



De ontdekking van deze zamenstelling van den 

 cauliculus heeft over de organographische kennis 

 van den stengel een groot licht verspreid. Bij 

 eenen stengel of tak valt het niet gemakkelijk na 

 te gaan , welk tusschenlid het blad of bladpaar 

 toebehoort ; of namelijk het onder het blad gele- 

 gen inlermodium een deel van hetzelve uitmaakt, 

 of wel datgene, hetwelk zich boven het blad 

 bevindt; daar wij echter nu eenmaal weten, dat 

 bij den cauliculus het aanwezig zijnde interno» 

 (iniiii door de hoogerstaanden cotyledone gevormd 

 wordt, en het algemeen aangenomen is, dat alle 

 de overige bladen slechts herhalingen van deze 

 eerste zijn , zoo is het ook zeker dat alle de vol- 

 gende tusschenleden door de vergroeid geblevene 

 bladstelen van de hooger vrjjwordende bladen 

 daargestcld worden. Zulks wordt ook nog be- 

 vestigd door die planten, wier stengels van dus- 

 genoemde ncèrloopende bladen (*) voorzien zijn, 



( * ) Ik zeg diugtnoemde , omdat de naam van ncêr- 

 loopend bind offolium decurrens zeer ongcscliikt 

 is, daar deze randvlakten (alac) geenszins naai 

 beneden , maai wel omgekeerd naar boven loojicu. 



