44 



bij voorbeeld , Carduus , Onopordon enz. ; bij 

 deze planten ziet men duidelijk dat de bladsteel 

 eenigen tijd met den stengel vergroeid blijft , niet- 

 tegenstaande de randvlakte reeds vrij is. Het- 

 zelfde geldt ook ten aanzien van die planten , wier 

 stengels in plaats van deze vleugels, slechts van 

 strepen voorzien zijn : deze strepen zijn de zigt- 

 bare overblijfselen van de tezamengroeijing der 

 bladstelen. 



Deze vergroeid gebleven bladstelen (tusschenle- 

 den , internodien) zijn bij de verschillende planten, 

 onder verscheidene gedaanten voorhanden : dan 

 eens zijn dezelve zeer verlengd (lpomaea) , dan 

 weder zeer verkort (Pinas); somtijds zelfs schijn- 

 baar niet aanwezig (de bolsoorten). Nu eens 

 zijn zij enkelvoudig , dan weder met anderen 

 vergroeid, en uit dien hoofde zoude men dezelve, 

 zoo het mij voorkomt , in enkelvoudige en za- 

 mengeslelde kunnen onderscheiden. Enkelvou- 

 dige tusschenleden dan treft men bij die planten 

 aan , welke stengeiomvattende bladen hebben , 

 zoo als bij de Gramineae , en waar dus de blad- 

 steel in de lengte nimmer met een' ander' ver- 

 groeid is. Telkens als er bij deze planten een 

 nieuw blad ontwikkeld wordt, 'splitsen zich de 

 vaatbundels en vormen op die wijze eenen kring, 

 die aan den vorigen gelijk is, dit kan men bij 

 alle grassen met dunne en jonge stengels, dezelve 

 even* boven den nodus horizontaal doorsnijdende, 

 waarnemen ( * ). 



( * ) Bij den verderen groei van de r>!aut wordt zulks , 



