47 



Gedurende de kicming, dat is, zoo lang als 

 er, behalve de cotyledonen nog geene andere 

 bladen ontwikkeld zijn , kan de cauliculus nog 

 niet als stengel beschouwd worden; op dat tijd- 

 stip is dezelve niets anders als blad en bevat ook 

 eveneens uitsluitend ware spiraalvaten. Naauwe- 

 lijks echter begint zich de plumula te ontwikke- 

 ■ len of er vertoonen zich ook gewijzigde vaten , 

 die tot in de radicula zich Iverlengen. Nu eerst, 

 na hel bijkomen dezer vaten, verkrijgt de cau- 

 liculus de hoedanigheid van stengel ; doch die 

 in structuur de eenvoudigste is welke er gedacht 

 kan worden : parenchyma maakt het grootste 

 gedeelte van deszelfs weefsel uit, waarin eenige 

 op zichzelve staande vaatbundelg aan de buiten- 

 zijde van buizen omgeven, worden aangetroffen; 

 eene fa.-aheiding tusschen merg en schors is geens- 

 zins op te merken, en zoowel het parenchyma, 

 dat binnen den kring der vaatbundels gelegen is, 



meer voldoende ie zijn , daar het door de onder- 

 zoekingen van eenige latere botanisten meer en 

 meer bevestigd wordt dat de spiraalvaten ook 

 in liunne verschillende afwijkingen, somtijds af- 

 ro|baar zijn. Zie F. J. V. Mkyen, Ueber die 

 neueslen Fortscnrilte t der Anatomie und Phy- 

 siolof-ic der Gewachte. Haarlem 1836. Ook do 

 Heer DSCAXSNB heeft in zijne onlangs uitge»e- 

 vene verhandeling over de Meekrap' de. porense 

 spiraalvaten in rle wortels dezer plant, als zeer 

 dikwijls afrolbaar te zijn, voorgesteld. Zie 

 J. Ui.caisne , Rtchtrche» anatomie) ues et physio- 

 logifim sur la O'a/aiiet. Bruxi-lles 1837. PJ, 1\. 

 6g. 4. 



