4S 



als dalgene wat er buiten denzclvcn gevonden 

 wordt, hebben denzelfden vorm en dezelfde struc- 

 tuur gemeen. 



Het op de cotyledonen volgend blad of blad- 

 paar bestaat uit dezelfde deelen als wij zoo even 

 aan de kiemende plant beschreven; deszelfs ver- 

 groeid geblevene stelen vormen het tweede tus- 

 schenlid , dat mede een' nodus tot basis heeft , 

 en waaruit ook, eveneens als zulks bij den eersten 

 nodus plaats heeft, buizen nederwaarts gaan. 

 Ook de ontwikkeling van het derde, vierde en 

 alle de volgende bladen of bladparen geschiedt 

 volgens dezelfde wetten. Wij willen deze verdere 

 ontwikkeling met een voorbeeld van eene of an- 

 dere dicotyledonische plant ophelderen, en stel- 

 len dat dezelve reeds vier paar bladen boven de 

 cotyledonen ontwikkeld heeft. Wanneer nu 

 later de eindknop van deze plant zijn onderst 

 bladpaar ontvouwt , dan wordt te gelijker tijd het 

 tusschenlid igevormd , en met hetzelve de nodus; 

 dit tusschenlid bevat , even als de vroegeren , een 

 centraal parenchyma , en is ook uitsluitend van 

 ware spiraalvalen voorzien; uit den nodus gaan 

 gewijzigde spiraalvaten nederwaarts, die daardoor 

 de vaten van het lager bladpaar bedekken ( » ) , 



( * ) Ten minste is zulks waar bij de planten , wier 

 tegenovergestelde bladen , zoo als wij straks 

 zagen , slechts naar twee zijden gewend zijn 

 (Potmnogeton densus L. , en eenige weinige an- 

 deren ) ; hier komen de vaten van alle de blad- 

 paren met elkander in aanraking ; bij planten 



