55 



«piraalvaten in de bladen van sommige 1'almae 

 (Rudolphi, Anatomie der Vjlanzen , S. 187) en 

 Cycadeae gevonden worden. Behalve enkele der- 

 gelijke uitzonderingen kan men echter aannemen , 

 dat beide systemata door hunne vaatsoorlen 

 onderling verschillen. Deze opmerking kan bo- 

 vendien ook eenig licht verspreiden omtrent de 

 waarnemingen van vele botanisten , dat het merg- 

 kanaal zoowel ware als gewijzigde spiraalvaten 

 bevat. Wij willen hetzelve iets meer van nabij 

 beschouwen. 



Het mergkanaal is, gelijk bekend is, die lajig 

 ■van vaten, welke in den stengel het centraal cel- 

 weefsel of het merg insluit , en vooral bij boomen 

 en heesters daardoor in het oog loopt, dat de- 

 zelve zeer lang groen blijft, en zelfs in de oudste 

 stammen nog ware spiraalvaten bevat, die hunne 

 afrolbare eigenschap behouden hebben. De aan 

 de binnenzijde van dit mergkanaal gelegene vaten 

 rijn alle ware , terwijl meer naar den omtrek 

 niets anders, dan gewijzigde spiraalvaten aange- 

 troffen worden. De eerste , de ware namelijk , 

 maken een deel uit van de vergroeid geblevene 

 bladslelen, terwijl de andere de afdalende vaten 

 van de hoogcr staande bladen zijn. Bij een out- 

 leedkundig onderzoek van den stengel blijkt het, 

 dat rondom bet merg de vaten, die in verband 

 met eene, hij voorbeeld driebladerige, spiraal staan, 

 cenen kring daarstellcn van ware spiraalvaten ; 

 is deze bladspiraal door eene tweede en derde 

 gatokjd, dan nemen de vaatbundels eene wigvor- 

 migc gedaante (euneata) aan en de vaten aan de 



