67 



nog aan, dat de stengels van deze planten op 

 dezelfde wijze in de dikte groeijen , als zulks bij 

 de dicotyledonen het geval is. Brisseau Mirbel, 

 die de door Desfohtaines vastgestelde onderschei- 

 dingskenmerken tusschen de mono- en dicotyle- 

 dunen , ook ten aanzien van derzelver groeiwijze 

 aangenomen had , zag zich door een dusdanig 

 voorbeeld merkelijk in verlegenheid gebragt, en 

 eindigde met de vreemde stelling aan te nemen , 

 dat deze stengelsoorten eenen tweevoudigen groei 

 bezitten; een' namelijk op de wijze der mono- 

 cotyledonen , dat is , van het middelpunt naar 

 den omtrek , een' anderen daarentegen van den 

 omtrek naar het middelpunt , of op de wijze zoo 

 als zulks bij de dicotyledonen plaats heeft. 



De in dikte toenemende stengels der monoco- 

 tyledonen , zoo als die van Bracaena, Pandanus 

 en anderen, verschillen van die der dicotyledo- 

 nen door dezelfde kenmerken als waardoor de 

 éénjarige stengels van beide deze groole afdeelin- 

 gen onderling onderscheiden zijn; dat is, door 

 afgezonderde van celweefsel omgeven vaatbun- 

 dcls, die zich onderling niet verbinden en als in 

 het celweefsel verspreid zich voordoen ( * ). De 

 later bijkomende lagen zijn door geene zonae in 



(*) De Hoogl. i>i. Cavdoli.e en Mobl schijnen tot 

 liet gevoelen over te hellen , dat hij ile Palmen de 

 vaathunrlels in ( alhoewel niet zeer duidelijke ) 

 ntrische kringen geplaatst zijn. Treviua- 

 meent, althans hij den ovcrhlij venden gras- 

 Mengel, eene meer •piradvornüge rangschikking 

 dei vaten Opgemerkt Ie hehhen. Zijri uu deze 



5* 



