72 



toe, die zich achtereenvolgende achter de laatst 

 daargestelde plaatsen ; daardoor verwijdert zich 

 de kring der bastbundels, van de oudste of eerst 

 aanwezige vaten, terwijl de laatstgenoemde geene 

 veranderingen in hunne stelling ondergaan. Dit 

 zelfde nu heeft bij de tweede, derde, en alle 

 volgende Jagen bij boomen en heesters plaats , 

 en niet zonder grond schijnt men dus te kunnen 

 aannemen , dat de vaten oorspronkelijk eene nei- 

 ging hebben tot centralen, de bastcellen daar- 

 entegen tot centrif ug alen groei, en deze zich 

 ook uit dien hoofde naar den omtrek trachten uit 

 te breiden. 



De jaarlijksche aanwas van den boomstengel 

 bestaat gewoonlijk uit de volgende vier ringen , 

 die te zamen twee kringen vormen ; vooreerst 

 uit eenen ring van parenchyma, welke de vaten 

 van het hout, door de vorige vegetatie daarge- 

 steld, omgei'f t ; vervolgens eenen ring van vaten 

 en verlengde cellen, die, vereenigd met den zoo 

 even genoemden ring, den houlkring uitmaken; 

 ten derde uit eenen ring van bastcellen ; en ten 

 laatste uit eenen ring van parenchyma , welke , 

 met den derden vereenigd , den schorskring daar- 

 stelt. 



De eerste ring, of die, welke den houtkring 

 van het voorgaande jaar omgeeft, werd door 

 den Hoogl. de Candolle als met het merg vol- 

 maakt overeenkomende , beschreven , zeggende , 

 dat de waarnemingen van Dütrochet zulks ten 

 volle zouden bevestigd hebben ; met regt echter 



