80 



sclienleden hebben, waarvan de Cuscuta als een 

 belangrijk voorbeeld kan worden bijgebragt , wel- 

 ker bladen zoo klein en zoo weinig ontwikkeld 

 zijn i dat de stengel niet zelden als geheel bla- 

 derloos beschreven wordt ; ook de bloemstengel 

 van de Aloë en vele andere plantsoorten leveren 

 voorbeelden van zeer lange tusschenleden bij wei- 

 nig ontwikkelde bladen. 



Ware onderaardsche stengels van houtachtige 

 planten vindt men bij Corchorus olitorius L. , 

 Spiraea sorbifolia L. , Syringa, Rosa, Clethra 

 alnifolia L. Nog onlangs werden deze horizon- 

 taal onder de oppervlakte van den grond voort- 

 kruipende takken voor ware wortels gehouden , 

 en de Hoogl. Bischoff schijnt de eerste te zijn , 

 welke de ware natuur dezer deelen herkend 

 heeft (•). 



Niet zelden evenwel zijn deze stengeltakken 

 zeer moeijeüjk van de eveneens horizontaal onder 

 den grond voortkruipende wortels te onderschei- 

 den, vooral wanneer de bladen tot op slechts 

 kleine schubjes verminderd zijn, of spoedig na 

 hun ontstaan afvallen ; men heeft echter in dat 

 geval een zeer goed onderscheidingsteeken in het 

 aanwezige merg , hetwelk toch in de oudste sten- 

 gels weder te vinden is , zelfs dan nog wanneer 

 hetzelve de kleur en vastheid van het hout aan- 

 genomen heeft ; daarenboven zijn alle de uitein- 

 den dezer takken met eenen eindknop voorïien. 



( * ) Lehrbuck der Rotanik. Stuttgart 1834. 



