99 



Bij cene kiemende plant ziet men onder derif 

 eersten nodus (de plaats, waar de wortel een' 

 aanvang neemt) de vaten het middelpunt inne- 

 men, terwijl boven dezen nodus een centraal cel- 

 weefsel, of, in plaats van dit, eene dusgenoemde 

 mergholte, gevonden wordt. Dit kenmerk blijft 

 de plant in haren geheelen verderen wasdom bij, 

 en is een van de beste middelen , welke ons ter 

 onderscheiding van wortel en stengel worden aan 

 de hand gegeven. Somtijds echter neemt het 

 merg de vastheid en kleur van het hout aan, en 

 dan kan men in zoodanig geval slechts met be- 

 hulp van het Mikroskoop de ware structuur van 

 hetzelve erkennen , terwijl ook aan den anderen 

 kant, de centrale vaalbundels van den wortel 

 zich wel eens bij den eersten opslag als merg 

 kunnen voordoen. Achillb Ricua&d herhaalt in 

 de zesde uitgave van deszelfs handboek , zijn vroe- 

 ger gezegde , dat de hoofdwortel van sommige 

 boomen merg zoude bevatten , terwijl de wortel- 

 takken daarvan ontbloot zouden zijn ; doch zoo 

 wel de hoofdetam als de takken van den wortel 

 zijn beide van merg ontbloot. Onder de kruid- 

 achtige planten alleen worden slechts zeer weinige 

 soorten aangetroffen , welker ware wortels een 

 centraal celweefsel bezitten ; de 11 emerocallis 

 /u/va L. kan ten dezen opzigte als een zeldzaam 

 voorbeeld verstrekken, welker verdikte wortels 

 dan ook door deze structuur eenige overeen- 

 komst met den ondcraardschen stengel of takken 

 dezer zelfde plant vertoon™ , doch voor het 

 overige dour vele andere kenmerken reeds op 



7« 



