111 



ljekend is, heeft deze plant vrij dikke bladstelen. 

 Twee dagen later begonnen de bladen, die ge- 

 heel naar den grond gekeerd waTen , te sterven. 

 Die, welke echter door hunne plaatsing op den 

 tak niet volkomen eene tegennatuurlijke stelling 

 bekomen hadden, bereikten in zes dagen tijds 

 weder hunne vorige rigting. Zulks geschiedde 

 door eene halve draaijing van den bladsteel om 

 deszelfs lange as. 



2 . In de eerste dagen van September bond 

 ik eenen tak der Syririga vulgaris tegen den 

 staak aan. De bladen verloren hierdoor hunne 

 natuurlijke rigting en konden deze op twee wij- 

 zen terug krijgen: of door eene achterover bui- 

 ging van den vrij stijven bladsteel, of door eene 

 draaijing van denzelven. Na vijf of zes dagen 

 was de door kunst voortgebragte onnatuurlijke 

 rigting door de meeste bladen in de natuurlijke 

 veranderd , en dat wel door eene gedeeltelijke 

 buiging en draaijing der bladstelen. De meest 

 011de en ziekelijke bladen echter bleven onbewe- 

 gelijk en stierven kort daarna. 



3°. Even als in de vorige proef, bond ik een' 

 tak van Corchorus Japouicus naar boven , zoo- 

 dat de bladen , of door eene buiging of door eene 

 draaijing, de natuurlijke rigting konden hernemen. 

 Zij deden dit na acht dagen op de beide wij- 

 zen , naarmate dat hunne plaatsing dit medebragt. 

 4°. Een' tak van Philadel/ihus Coronarïus , 

 welks bladen tamelijk stijve bladstelen hebben , 

 bond ik naar boven , waardoor de middellijnen 

 <tcr bluden perpendiculair kwamen te staan. 



