112 



Slechts enkele bladen deden door krommingen-" 

 in den bladsteel pogingen , om hunne rigting te' 

 verbeteren, echter zonder dat zij zulks voltooi, 

 den. Zij stierven drie weken vroeger dan die , 

 welke hunne natuurlijke stelling bewaard hadden. 



5°. Een' tak van denzelfden heester bond ik 

 achterover, zoodat de toppen der bladen moer 

 naar den grond geplaatst waren dan te voren. 

 Deze hernamen in negen dagen hunne natuurlijke 

 rigting door eene inkrimping, zoo als het scheen, 

 der bovenste deelen van de bladstelen. 



6°. Ten zelfden tijde nam ik een' tak derzelfde 

 plant , en bond dezen , zoo als onder nummer 4 

 vermeld is. Ecnige bladen beroofde ik , met een 

 fijn ontleedmesje, van de epidermis der bladste- 

 len. Uit had , voor zoo verre zij niet stierven , 

 ten gevolge, dat de noodzakelijke bewegingen 

 schielijker volgden, dan bij de anderen. 



7°. Ik herhaalde deze proef met bladen van 

 Airopa ferox en Syringa vulgaris. Ook bij 

 deze planten draaiden de bladen , van de epider- 

 mis beroofd zijnde , sneller om dan die , waaraan 

 niets gedaan was. 



Het bleek mij dus, dat de stijfheid van den 

 bladsteel een hinderpaal is voor de beweging der 

 bladen. Ik was dus verlangend te weten , in 

 hoeverre bladen met lange veerkrachtige bladste- 

 len, zich in het tegenovergestelde geval bevon- 

 den. Ik bond te dien einde takken van eenen 

 populier zoodanig, dat de bladen, om tot de 

 normale rigting terug te keeren , zich moesten 

 ombuigen of omdraaijen. Tot mijne verwonde- 



