124 



plantenleven onontbeerlijk is, dezelve ook niet 

 gemist kan worden bij de bewegingen, welke 

 noodig zijn, om aan de bladen hunne natuurlijke 

 rigting weder te geven. 



Zien wij , wat de vochtigheid in dezen vermag. 

 Zij , die den bladen de eigenschap van eenige 

 zouten toekennen , om de vochtigheid uit de 

 lucht aan te trekken, gronden zich in dit opzigt 

 op waarnemingen , gedaan met bladen , uit der- 

 zelver natuurlijke middelstof gerukt en in water 

 gelegd. — Daar men verder meent waargenomen 

 te hebben , dat de onderste vlakte der bladen 

 voornamelijk vochtigheid uitzuigt , en deze ook 

 meer onder de bladen dan boven dezelve aanwe- 

 zig zoude zijn, zoo heeft men hieruit de bewe- 

 gingen trachten te verklaren. Zien wij , door daad- 

 zaken geleid, wat hiervan zij. 



jste proef. Op de boven beschrevene wijze een 

 Ricinus communis aan den zolder gehangen heb- 

 bende , plaatste ik boven de onderste oppervlak- 

 te van het blad eene natte spons ; echter keerde 

 het blad zich even snel om als de overigen. 



2 de proef. Geranium striatum plaatste ik han- 

 gende in een' emmer water. De bladen konden 

 dus, onverschillig in welke plaatsing, volkomen 

 voldoen aan de hun toegekende zucht, om zich 

 meester te maken van eene stof, die zij ook zoo 

 milddadig, volgens andere proeven, weggeven; 

 echter gingen zij even goed hunne natuurlijke 

 rigting hernemen , als in de lucht. Ook Bon- 

 ket zag , dat de bladen onder water zich om- 

 draaiden (Bonset 1. c. p. 98). Het is dus, 



